مجموعه پیام های رهبری به اجلاس سالانه نماز

نماز نشانه­ ی حکومت صالحان

اولین اجلاس سراسری نماز-مشهد مقدس- مهر ماه 1370

  بسم الله الرّحمن الرّحیم

تشکیل مجمعی از صاحب­نظران برای اقامه­ی نماز، یکی از شایسته‌ترین و ضروری­ترین کارهایی است که باید در جمهوری اسلامی صورت می‌گرفت. زیرا برپاداشتن نماز، نخستین ثمره و نشانه­ی حکومت صالحان است و در رتبه­ی بعد از آن است که نوبت به "زکات" به­مثابه­ی تنظیم مالی جامعه و ریشه کن کردن فقر، و نیز "امر به معروف و نهی از منکر" یعنی سوق دادن به نیکی‌ها و بازداشتن از بدی­ها می‌رسد.

] الّذین َ‌ اِن مَکَّناهُم فِی الاَرضِ أَقآمــُوا اَلـصَّلوةَ وَ‌آتـَـوا الـزَّکاة وَ اَمَرُوا بِالمَعرُوفِ وَ نَهَوا عَنِ المُنکَر. . .[  اقامه­ی نماز فقط این نیست که صالحان ، خود نماز بگزارند. این چیزی نیست که بر تشکیل حکومت الهی متوقف باشد؛ بلکه باید این ستون دین در جامعه به پا داشته شود و همه کس با رازها و اشاره‌های آن، آشنا و از برکات آن برخوردار گردند.

درخشش معنویت و صفای ذکر الهی، همه­ی آفاق جامعه را روشن و مصفا کند؛ و تن‌ها و جان‌ها با هم به نماز بشتابند و در پناه آن طمأنینه و استحکام یابند.

نماز، رکن اصلی دین است و باید اصلی‌ترین جایگاه را در زندگی مردم داشته باشد. حیات طیّبه انسان، در سایه­ی حاکمیّت دین خدا، وقتی حاصل خواهد شد که انسان­ها دل خود را با یاد خدا زنده نگهدارند و به کمک آن بتوانند با همه­ی جاذبه‌های شرّ و فساد مبارزه کنند و همه­ی­ بت­ها را بشکنند، و دست تطاول همه­ی شیطان­های درونی و برونی را از وجود خود قطع کنند. این ذکر و حضور دائمی فقط به برکت نماز حاصل می‌شود و نماز در حقیقت ، پشتوانه­ی مستحکم و ذخیره­ی تمام نشدنی در مبارزه­ای است که آدمی با شیطان نفس خود که او را به پستی و زبونی می‌کشد، و شیطان‌های قدرت که با زر و زور، او را وادار به ذلّت و تسلیم می‌کنند، همیشه و در همه حال دارد. هیچ وسیله‌ای مستحکم‌تر و دائمی تر از نماز برای ارتباط میان انسان با خدا نیست. مبتدی ترین انسان­ها، رابطه­ی خود با خدا را به­وسیله­ی نماز آغاز می‌کنند. برجسته‌ترین اولیاء خدا نیز، بهشت خلوت انس خود با محبوب را در نماز می‌جویند.

این گنجینه­ی ذکر و راز را هرگز پایانی نیست و هر که با آن بیشتر آشنا شود، جلوه و درخشش بیشتری در آن می‌یابد.

کلمات و اذکار نماز، هر یک خلاصه‌ای است که به بخشی از معارف دین اشاره می­کند و به­طور مکرر و پی‌درپی آن را به یاد نمازگزار می‌آورد. نمازی که با تدبّر در معانی و بدون سهو و غفلت گزارده شود، انسان را روز به­روز با معارف الهی آشناتر و به آن دلبسته­تر می‌سازد.

نورانیّت نماز، و رازها و رمزهای آن و درس­هایی که در آن گنجانیده شده، و اثر آن در ساختن فرد و جامعه ، چندان نیست که بشود در مقالی کوتاه از آن سخن گفت، بلکه چنان نیست که بی­خبری چون من، بتواند از اعماق آن خبری آورد.

آن­چه من با قلم قاصر و معرفت ناچیز خود می‌گویم آن است که مردم ما و جامعه­ی ما، و به­خصوص جوانان ما که اکنون بار امانت سنگینی را بر دوش گرفته‌اند؛ باید نماز را منبع قدرتی لایزال بدانند، و در برابر جبهه­ی فساد و بی‌عدالتی و کج­روی که امروز بشریت را تهدید می‌کند ، از نماز و یاد خدا نیرو بگیرند . میدان مبارزه‌ای که امروز پیش روی ماست، ما را به تکیه‌گاه مستحکم ذکر خدا و امید و اعتماد به او، بیش از همیشه و بیش از همه، محتاج می‌سازد، و نماز آن سرچشمه­ی جوشانی است که این امید و اعتماد و قدرت معنوی را به ما می‌بخشد.

نمازِ با حضور و با توجه، نمازی که از یاد و ذکر، سرشار است، نمازی که آدمی در آن با خدای خود سخن می‌گوید و به او دل می‌سپارد، نمازی که والاترین معارف اسلام را پیوسته به انسان می‌آموزد؛ چنین نمازی انسان را از پوچی و بی‌هدفی و ضعف می‌رهاند و افق زندگی را در چشمش روشن می‌سازد و به او همّت و اراده و هدف می‌بخشد و دل او را از میل به کج­روی و گناه و پستی نجات می‌دهد. از این رو است که نماز در همه­ی حالات، حتی در میدان نبرد و در سخت‌ترین آزمایش­های زندگی، اولویت خود را از دست نمی‌دهد. انسان همیشه به نماز محتاج است و در عرصه‌های خطر، محتاج‌تر.

حقیقت آن است که در کار معرفی نماز، کوتاهی‌های زیادی شده است و نتیجه آن­که نماز هنوز جایگاه شایسته­ی خود را، حتی در نظام اسلامی ما، به دست نیاورده است.

این مسؤولیت سنگین ، بر دوش دانشوران و آشنایان به معارف اسلامی است که نماز را به همه ، به­خصوص به نسل جوان بهتر بشناسانند؛ از کودک دبستانی تا پژوهشگر دوره‌های عالی ، هر یک فراخور ذهن و معرفت خود، می‌توانند در راه شناختن نماز و رازهای آن قدم­هایی بردارند و با ناشناخته‌هایی آشنا شوند، حتی عرفای بزرگ نیز برای سالکان وادی معرفت، اسرار الصلوة نوشته و  آموخته­اند؛ یعنی اعماق این اقیانوس همچنان ناشناخته و پیمودنی است. در جامعه­ی ما فصل مهمّی باید در معرفی نماز در همه­ی سطوح گشوده شود. رسانه‌ها و به­خصوص صدا و سیما با شیوه‌های گوناگون، نماز را معرفی و یادآوری کنند. همه جا و همیشه در رادیو و تلویزیون، نماز در اولویّت گذاشته شود و شوق ایمان و عطش یاد خدا در دل­ها پدید آید. در کلاس‌های دروس دینی مدارس و دانشگاه­ها، درس نماز جایگاه خود را بازیابد و سخنان سنجیده و افکار بلند در بازشناسی نماز فراهم و در معرض ذهن و دل دانشجویان و دانش آموزان گذاشته شود.

فلسفه­ی نماز و تحلیل رازها و رمزهای آن با زبان هنر، در معرض دید همگان قرار گیرد تا هر کس به­قدر ظرفیّت خود از آن متمتّع گردد. کتاب­ها و جزوه‌ها در سطوح مختلف و از دیدگاه‌های گوناگون به وسیله­ی محقّقان و عالمان به سلک تحریر درآید و مایه­ی کارهای هنری و ادبی گردد.

فصلی نیز باید برای آسان کردن انجام نماز گشوده شود:

در همه­ ی مراکز عمومی، مدارس، دانشگاه­ها، کارخانه‌ها، سربازخانه‌ها، فرودگاه­ها، ایستگاه­های قطار، ادارات دولتی و امثال آن، جایگاه­های مناسبی برای نماز پیش‌بینی شود. مساجد و نمازخانه‌ها پاکیزه و مرتب و رغبت­انگیز باشد. نماز در وقت فضیلت و به جماعت گزارده شود. در هر محیطی، برجستگان و بزرگان آن بر دیگران پیش­قدم شوند و عملاً اعتنا به نماز را به دیگران بیاموزند. و خلاصه در همه جا حرکت به سمت نماز و شتافتن به نماز محسوس باشد.

با این مقدمات ، به خواست خداوند متعال و با توجهات و ادعیه­ی زاکیه­ی حضرت ولی‌الله الأعظم (روحی فداه )، کشور و جامعه­ی ما به هدف­های والای نماز نزدیک می‌شود و از برکات آن بهره می‌گیرد.

در پایان لازم می‌دانم از فراهم آورندگان این مجمع و همه­ی کسانی که با وقوف بر اهمیّت نماز ، در راه اقامه­ی آن تلاش می‌کنند، مخصوصاً از جناب حجت‌الإسلام آقای قرائتی که دلسوزانه و عاشقانه در این راه گام بر‌می‌دارند، صمیمانه تشّکر کنم و قبول حضرت حق‌تعالی را برای این کوشش­های مخلصانه، مسئلت نمایم.

والسلام علیکم و رحمة‌الله

سید علی خامنه‌ای

16/7/1370

---------------------------------------------------------------------------------------------

نماز-بهشت خلوت انس

دومین اجلاس سراسری نماز-مشهد مقدس

شهریور ماه 1371

بسم الله الرّحمن الرّحیم

جناب حجت الإسلام آقای قرائتی ( دامت افاضاته ) ، بسیار از جناب­عالی و همکارانتان متشکرم که همّت کرده و دومین مجمع اقامه­ی نماز را برای گسترش دادن فرهنگ نماز و استحکام بخشیدن پایه‌های آن در جامعه­ی اسلامی ایران ، فراهم آورده‌اید. و امیدوارم همگی مأجور و به هدف مقدس خود نائل گردید.

 امسال اگر این­جانب باید پیامی به شما و آن مجمع محترم بدهم، این پیام آن است که همه، کوشش خود را برای تحقق توصیه‌های مندرج در پیام سال گذشته به اولین مجمع ، بکار برید و از این­که آن­ها فقط نقشی بر کاغذ و الفاظی برای شروع بحث بمانند، مانع شوید.

بی‌شک ناگفته‌های باب نماز بسیار است و قاصری چون این­جانب کوچکتر از آن است که به همه­ی آن معارف دست یابد، چه رسد به این­که آن را در پیامی یا پیام­هایی بگنجاند و امید است به فضل‌ الهی و دستگیری حضرت ولی عصر ( ارواحنا فداه ) راه درک و تفهیم آن به دیگران بر دل­های نورانی و با معرفت هموار گردد.

 لیکن یکی از آن­چه شناخته و دانسته‌ایم، راه شناخت بیشتر را به روی ما باز می‌کند و معرفت ما را روشن تر و بی‌شبهه‌تر می‌سازد.

گزارش­ها، گویای آن است که از سال گذشته تاکنون قدم­های عملی قابل دیری در این راه برداشته شده است ولی این از آن­چه حق عظیم نماز در ایران اسلامی می‌طلبد بسی کمتر است. ان­شاءالله همکاری همه­ی دستگاه‌های اسلامی، اعم از : آموزش و پرورش و دانشگاه‌ها و صدا و سیما و سازمان تبلیغات اسلامی و مطبوعات و دیگر نهادها و سازمان‌های مؤثر بتوانند شما را در مقصود مقّدستان یاری دهد. توفیق همگان را از خداوند خواستارم.

سید علی خامنه‌ای

21/6/1371

 ----------------------------------------------------------------------------------------------

نمازپیوند خلق و خالق

سومین اجلاس سراسری نماز-بابلسر

شهریور ماه 1372

بسم الله الرّحمن الرّحیم

خدا را سپاس که تلاش مبارک شما دست‌‌اندرکاران ترویج فریضه نماز به سومین سالگرد رسید و کاری با چنین اهمیت ، به اهتمامی پیگیر و خستگی ناپذیر پیوست.

راز موفقیت در دسترسی به هدف­های بزرگ و والا ، همین   پی­‌گیری و استمرار در طلب است ، این درس بزرگ را نیز در یکی از آثار مناجاتی مولای پرهیزگاران می‌آموزیم که :

« وَهَب لِیَ الجِدَّ فِی خَشیَتِکَ وَ الدَّوَامَ فِی الأتِّصالِ بِخِدمَتِکَ ... »

 نماز در عرصه­ی تکاپوی لایزال و ناگزیری که بشر بدان مأمور بلکه مطبوع گریده است ، بزرگ­ترین فریضه و مؤثرترین ابزار است. شاید برخی این خصوصیت را برای نماز فقط در میدان تکاپوی فردی به سوی کمال ، شناخته و از نقش آن در صحنه جهاد جمعی و اجتماعی و در برابر معارضان پرقدرت دنیایی سخنی نشنیده باشند.

از این رو باید دانست که پای­مردی در همه گونه رویارویی، وابسته به آن است که دل­ها و اراده‌ها از صفا و توکل و اعتماد به نفس و امید به فرجام، لبریز باشد، و نماز سرچشمه جوشانی است که این همه و بسی فیوضات دیگر را بر دل و جان نمازگزار سرازیر می‌کند و از او انسانی روشن ضمیر و ثابت قدم و بی‌دغدغه و امیدوار می‌سازد.

این که در قرآن و سخن والای پیامبر خاتم(صلی الله علیه و آله و سلم ) نماز، بازدارنده از فحشاء و منکر و معراج مؤمن و تقرب دهنده پرهیزگار و در یک سخن ، بهترین نهاد دین معرفی شده و پیامبر مکرم، آن را روشنی چشم خویش خوانده است ، باید ما را در فهم عظمت نماز به تأمل و ژرف نگری بیشتر بکشاند.

البته این نکته نیز شایان ذکر است که  نماز همین بر زبان راندن کلمات و گزاردن حرکاتی معین نیست. آن همه فیض و برکت، بر پدید آوردن امواج صوتی و اعمال بدنی بی آن که روح ذکر و توجه در سراسر این کالبد دمیده باشد، مترتب نمی گردد، اگرچه حداقّل تکلیف با آن ساقط می‌گردد. روح نماز، یاد خدا و خشوع و حضور در برابر اوست و این کلمات و اعمالی که با تعلیم الهی بر مکلف، واجب گشته است، بهترین قالب برای آن روح و نزدیک­ترین راه به آن سر  منزل  مقصود است.

نماز بی‌ذکر و حضور ، کالبدی بی‌روح است که اگر چه نام نماز بر آن ، مجاز نیست، لیکن اثر و خاصیت نماز نیز از آن مترقب نیست. از این حقیقت، در آثار دینی با عنوان " قبولی نماز " سخن رفته است، و چنین آمده است که از یک نماز که تو می‌گزاری، تنها هر آن­چه با حضور و توجه آورده شده، قبول است و بس.

اینک نماز، موهبتی بی بدیل و سرچشمه­ی فیضی لایزال ، در اختیار ما است که با آن، نخست از خویش و سپس از هر آن­که بدو مهر می‌ورزیم، انسان صالح بسازیم، این دروازه‌ای است گشاده به عرصه‌ای پهناور و مصفا. دریغ است که آدمی عمری را در جوار بهشت مصفائی بگذارند و سری بدان نکشد و عزیزان خود را بدان سوق ندهد. وحی الهی به پیامبر عظیم الشّأن   ( صلی الله علیه و آله و سلّم ) چنین فرمان داد:

" و أمر اهلک بالصلوة و اصطبر علیها "

امروز همه شما خود را طرف این خطاب بشمرید و نماز را ، حقیقت مقدس و گوهر درخشان را ، که عطیه الهی به امت محمد مصطفی ( صلی الله علیه و آله ) است قدر بشناسید.

در این وظیفه، هر کسی سهم ویژه‌ای دارد:

پدران و مادران با گفتار و کردار خود، فرزندان را به نماز تشویق و راهنمایی کنند.

معلمان، شاگردان مدارس و دانشگاه­ها را در سمت و سوی این حقیقت درخشان به حرکت وادار نمایند.

فضلا و علماء و روحانیون محترم، امامت جماعت در مراکز آموزشی و اقامتگاه‌های دانشجویان، برای نسل نو را فرصتی مغتنم بشمرند.

نویسندگان کتاب‌های درسی ، رازها و رمزها و درس­های نماز را در کتاب‌های درسی بگنجانند.

وزارت ارشاد و سازمان تبلیغات و صدا و سیما از هنر به ویژه هنر سینما برای نشان دادن گوهر نماز و چهره نماز­گزار بهره بگیرند. هنرمندان عزیز با زبان شعر و قصه و نقاشی و جز این­ها، و با آفرینش آثار هنری با کیفیت، بلکه برجسته، دست چیره هنر را به کاری چنین شایسته مشغول سازند.

در مدارس، معلمان و مدیران ، و در همه­ی مراکز، مسؤولان، با حضور خود در صفوف نماز، نمازگزاران را تشویق کنند.

در گردهمایی­های علمی و فرهنگی و آموزشی و تبلیغی، نماز را در وقت خود همچون الهام بخش صداقت و هدایت به جای آورند.

نویسندگان و گویندگان دینی درباره­ی نماز و مفهوم و فلسفه و هدف و آثار و برکات و احکام آن بگویند و بنویسند.

مردم، مساجد را با حضور در نمازهای جماعت که بهترین شیوه­ی نمازگزاردن است، رونق بخشند. در همه­ی بناهای عمومی و جای­هایی که همواره به طبع حال،‌ مردمی در آن گرد می آیند؛ مانند فرودگاه‌ها و ایستگاه­های قطار و بندرها و عزیمتگاه‌های خودروهای همگانی و ادارات دولتی و بوستان­های شهری و مانند این­ها، نمازخانه‌ها یا مساجدی بنا کنند و افزون بر این، مردم ، هر زمین پاکیزه و مناسبی را به هنگام درآمدن وقت نماز، مسجد بشمار آورند و در آن به نماز بایستند.

از این گونه کار برای هر کسی و قشری از مردم هست که هر کس باید کنکاش کند و سهم خود را از این فریضه همگانی را بیابد و بدان دست زند.

در چنین وضعی است که  جامعه اسلامی ما توانسته است نماز را اقامه کند و مصداق این آیه کریمه گردد که :

 ] الّذین َ‌ اِن مَکَّناهُم فِی الاَرضِ أَقآمــُوا اَلـصَّلوةَ وَ‌آتـَـوا الـزَّکاة وَ اَمَرُوا بِالمَعرُوفِ وَ نَهَوا عَنِ المُنکَر وَ لِلّهِ عاقِبَةُ الاُمُور  صدق الله العلی العظیم .[

توفیق همه آحاد مسلمان را در درست انجام دادن این وظیفه­ی الهی مسئلت می‌کنم .

والسلام علیکم و رحمة الله

سید علی خامنه‌ای

16/6/1372

 ----------------------------------------------------------------------------------------------

 

نمازنشانه­ ی حق­گزاری

چهارمین اجلاس سراسری نماز-شیراز- شهریور ماه 1373

 

بسم الله الرّحمن الرّحیم

با فرا رسیدن موسم گردهمایی ­های سالیانه­ ی نماز ، بار دیگر فضای فرهنگی کشور با نام و یاد همگانی این فریضه­ ی عظمی، معطّر و منوّر گردیده است. همان­طور که مژده قیام نماز، پیامبر عظیم الشأن ( صلی الله علیه و آله ) را - چنان­که در حدیث آمده است - به وجد می آورد و به بلال، مژده­ رسان همیشگی نماز، می‌فرمود : « ارحنا یا بلال !» یعنی ای بلال! دلم را با اذان که مژده­ی نماز است، راحت بخش ! همان­طور هم بزرگداشت نماز و گستردن و بلند کردن نام آن ، دل بندگان خدا را وجد و نشاط می‌بخشد و ابرهای تیره­ی ملال و اضطراب را از آفاق آن، پراکنده می‌سازد، و این برخاسته از ویژگی خود نماز است که مایه­ی آرامش دل­ها و برطرف   کننده­ی نگرانی­ها و دغدغه‌های روحی در نمازگزار است.

باری، اینک دو سه سالی است که به همّت مردان صاحب همّتی، ایران اسلامی به سوی حق­گزاری نماز پیش می‌رود. اگرچه ایرانیان مؤمن، هرگز به نماز پشت نکرده و این نعمت بزرگ خدا را ناسپاسی ننموده‌اند ، لیکن حق نماز نیز غالباً چنان­که باید، گزارده نشده است و اکنون این امید کم کم در دل پدید می‌آید که در آینده‌ای نزدیک - به خواست خدا - نماز به درستی حق­گزاری شود.

پدیده‌های زیبایی چون : اقامه­ی نمازهای جماعت در سطح شهرها ، در میدان‌ها و بوستان­ها و ورزشگاه‌ها ، ساختن تالارهای بزرگ و مناسب نماز در برخی و ساختن یا آماده کردن نمازخانه در برخی دیگر از جاها، گرد آمدن بیش از پیش مردم و به ویژه جوانان در بسیاری از مساجد، برپا داشتن نماز جماعت در ظهر عاشورا در میان مراسم عزاداری ، نوشتن کتاب های بسیار در باب نماز و جز این­ها ، همه و همه برانگیزاننده­های آن امید بزرگ است.

نشانه­ ها و شاخص ­هایی هست که هرگاه و هرجا دیده می‌شوند، می‌توان گفت : حق نماز ، گزارده شده است.

نخست همگانی شدن نماز است. ناسپاسی بزرگی است که، کسی در محیط اسلامی به سر برد و نماز را که برترین وظیفه­ی هر مسلمان است ، به جا نیاورد. چنین کسی نزد خدا و نزد بندگان خدا روسیاه و در حق خود،  مقصر است، چرا که خویش را از برکات نماز محروم ساخته و درباره­ی نماز کوتاهی کرده است. آن­گاه که در جامعه­ی اسلامی همگان ،‌از پیر و جوان و نوجوان ، و در هر موقعیت اجتماعی یا خانوادگی، و در همه­ی شرایط زمانی و مکانی و جوّی و در آسایش و در رنج و شادی و غم، نماز را چون پایه­ی دین و بخشی از زندگی یک مسلمان ، به­جای آورند و به هیچ بهانه ، عمداً آن را ترک نکردند، مهم­ترین نشانه­ی حق­گزاری نماز آشکار شده است.

نشانه­ ی دیگر ، نیکو به جای آوردن نماز است، یعنی با توجه به معنی و مفهوم کلمات نماز و همراه با خشوع و حضور. و این روح نماز است که بدون آن، نماز کالبدی است بی­جان، و اگرچه ساقط کننده­ی اقلّ تکلیف، ولی نه برآورنده­ی همه­ی هدف‌ها و مقاصد تشریع، این یک، البته نیازمند آموزش و نیز تمرین است و اگر به کمک الهی، تأمین شود، عمق روحیه­ی دینی و برکات فراوان ایمان و عمل را با خود تأمین خواهد کرد.

نشانه­ ی دیگر، آبادی مساجد و افزایش نمازهای جماعت است، و این به معنای بروز برکات نماز در سطح همکاری و همدلی اجتماعی است.

بی‌شک این فریضه نیز با همه­ی اتّکالش به عامل درونی یعنی توجه و ذکر و حضور، همچون دیگر واجبات دینی، ناظر به همه­ی عرصه­ی زندگی انسان است و نه به بخشی از آن ، یعنی زندگی فردی و شخصی هر کس و آن­جا که پای فعالیت و نشاط دسته جمعی افراد جامعه به میان می‌آید، نماز همچون گرم­ترین و پرشور­ترین عبادت دسته جمعی ، نقش بزرگی را بر عهده می­گیرد.

مظهر این خصوصیت ، همین نمازهای جماعت پنج­گانه و نماز جمعه و نمازهای عید است.

نشانه­ ی دیگر، مطرح شدن نماز در عرصه­ی مطالعات و تحقیقات علمی است.

همان­طور که بحث فقهی درباره­ی نماز و مقدمات آن، طولانی­ترین مباحث فقهی درحوزه‌های علمیه را تشکیل می‌دهد، بحث کلامی و عرفانی و اجتماعی نماز نیز باید سلسله­ی مهمّی از مباحث دینی مطرح در سطح جامعه را پدید آورد. آگاهان دینی و محققان و نویسندگان دراین باره مقالات و تحقیقات و کتاب­هایی فراهم کنند و بحث نماز به طور مکرر در همه­ی جایگاه‌های تبلیغ دین ، با زبان‌ها و شیوه‌ها  و از زاویه های گوناگون مطرح گردد. در کتاب­های درسی دوره­های مختلف ، به تناسب فصل، فشرده یا گسترده ولی به هر حال ، عمیق و متینی درباره­ی نماز گنجانیده شود.

در صدا و سیما، نماز همچون موضوعی که باید به همه آموخت ، تلقی گردد و در برنامه‌ای جداگانه یا در دل برنامه­های گوناگون، از آن سخن رود و اعماق و رازها و درس­های آن برای همه­ی مردم بیان گردد. در سخنرانی های دینی در مساجد و غیره ، بارها و بارها معارف نماز نیز همچون مسائل آن بازگو شود.

نشانه­ ی دیگر آن­است که در همه­ ی جای­ها و ساختمان ­های عمومی و دولتی، نمازخانه ­ای در خور دیده شود و نمازگزاردن در همه­جا برای همه، کاری در دسترس به شمار آید.

نشانه ­ی دیگر آن است که بزرگان جامعه و کسانی که چشم­ها به آن­ها دوخته شده و انگشت­ها آن­ها را نشانه کرده است، در مراکز همگانی نماز دیده شوند و نمازخانه‌های مراکز عمومی ، ویژه آدم­های بی­کار یا فرودست شمرده نشود.

و نشانه‌های دیگری که با تدبّر می‌توان بدان‌ها دست یافت.

هر گاه این نشانه‌ها، همه در جامعه‌ای پدید آید، به حق باید گفت که حق نماز در آن جامعه ادا شده است و هر چه این نشانه‌ها بیشتر باشد گرایش به حق­گزاری نماز بیشتر است.

این­جانب با دعا برای دست اندرکاران این حرکت الهی و به­ویژه برای جناب حجت ‌الإسلام آقای قرائتی که تلاش عظیمی را وقف این کار کرده‌اند، و تشکر از کسانی که به این دعوت حق پاسخ مثبت گفته‌اند و به ویژه از عزاداران عاشورای حسینی امسال که در روز عاشورا جلوه­ی باشکوهی از نمازگزاری را نشان دادند، از خداوند متعال خواهانم که کشور ما و مردم ما را در این فریضه­ی بزرگ نیز مانند بسی کارهای مهم دیگر، الگو و نمونه­ی برتر سازد و ادعیه­ی زاکیه­ی حضرت بقیة الله الاعظم (‌ارواحنا فداه و عجل الله فرجه ) را شامل حال ملّت و کشور فرماید.

و السّلام علیکم و رحمة الله

سید علی خامنه‌ای

10/6/1373

----------------------------------------------------------------------------------------------

نمازروح پرستش و خضوع

پنجمین اجلاس سراسری نماز-تبریز

شهریور ماه 1374

بسم الله الرّحمن الرّحیم

اکنون چند سالی است که چنین روزهایی در کشور ما، موسم نماز است، یعنی

/ 0 نظر / 15 بازدید