قنوت سپیده دم
پایگاه اختصاصی سید محمد عبداللهی 
قالب وبلاگ
سایت های مفید
پیوندهای مفید

سفر به حريم يار

 

قسمت پايانی 

 

پرستش در انسان حقيقتي است دو وجهي كه علاوه بر صورت نا آگاهانه ی آن كه در همه انسانها وجود دارد صورت ديگر آن كاملاً آگاهانه و جهت دار است .

و در اين ارتباط نوع دوم عارف وسالك تلاش مي كند معبود خويش را با توجه

به ظر فيت و تواني كه دارد بشناسد البته او شناخت را نقطه شروع مسير مي داند ، آنچه كه مطلوب عارف است نه تنها اين ارتباط و نه تنها وصول به معبود كه رضوان و خشنودي اوست . ونماز موجب خوشنودي حق تعالي است .

 

براي تحقق نماز ، سالك چند عامل را مورد توجه وعمل قرار مي دهد .

 

 1_ عادت شكني

2_ مسئو ليّت پذيري

3_ عيب يابي

4_ خود انگيزي

 

همان طور كه در پيشگفتار ياد آور شديم كه نماز به عنوان بهترين روش براي پيمودن اين مسير است وسالك را با عبور از پيچ و خم عادت هاي روزمره و تفكر گريز ، و رسيدن به ستيغ قله ی مسئولييت پذيري و باز نگري لحظه به لحظه از نقطه شروع تا جايي كه قرار دارد و ارز يابي از ميزان انجام تعهداتي كه عمل نموده وبايد عمل نمايد ، با تلاش و مجاهده مضاعف خود را به نماز مقبول حق نزديك مي كند .

و او براي رسيدن به اينگونه نمازي ناگزير است ، انديشه ورفتاري منطقی در ارتباط با مردم وجهان طبيعت داشته باشد ودر پرتو ارتباط نوراني با آفريدگار هستي و عشق به خالق مهربان وبي نياز ، نور عشق ومهر ورزيش بر ديگران  نيز مي تابد ، ومحبوب دلهاي مردمان مي گردد.

وعشق او به آفريدگارو خالق هستي،آفريده ها رادرمقابل او به فروتنی وامی دارد. بخشي از رفتار ما به خوگري وعادت مربوط مي شود . ونماز اين عادت را می شكند ، درنمازعنصری پايه ای وجود دارد  كه اسمش را گزارنده اند نيت ، نماز گذار از خود مي پرسداين كار را براي چه كسي و با چه انگيزه اي انجام مي گيرد.؟

 

در واقع همه چيز بايد ابتدا يك نقشه داشته باشد و بعد مورد عمل واقع شود.سالك نمازگزار می داند هر نماز طرح و نقشه اي خاص لازم دارد.و چنانچه نقشه و طراحي هر نماز را قبل از اقدام به اقامه آن ترسيم نكند نمازش فاقد روح بوده  و تنها ماكتي  خواهد بود كه روبروي قبله گزارده شده است .و نماز به جاي اين كه عادت شكن شود خود به عادتي ( به عنوان مسكني مقطعي و لحظه اي) تبديل مي شود.

 

در نماز يك نوع سيستم اتوماتيك حسابرسي و محاسبه نفس اوجود دارد٬ و به عبارتي يك سيستم عيب ياب براي نمازگزار مي باشد.او خود رار مقابل يك باور دروني مي بيند ، پس يك انگيزه دروني مي خواهد تا به اين باور دروني كه شوخي و مسامحه نمي پذيرد حساب پس دهد.

 

در اين عمل چون فرد با باور دروني خويش سرو كار دارد و نمي خواهد تنها به انجام يك آيين و مناسك ظاهري شريعت خودرا مشغول سازد ، مي گويد نماز من نوعي داوري دروني و وجداني است. و اين نماز به پرسش هاي ذهن او بايد صادقانه پاسخ گويد.

پرسش هايي از اين قبيل:

 

-         انگيزه ام از خواندن اين نماز چيست؟ آيا اين نماز توانسته است در رابطه ام با همنوعانم بهبود يا تحول ايجاد كند؟

-         يا اين نماز توانسته است ذهن و انديشه اش را پالايش كند؟

-         و.....

در حقيقت نمازگزار بايد با خود در آشتي باشد. آدم ها مي توانند به ديگران دروغ بگويند اما به خود و آن باوري كه برتر از اوست هرگز.اين خود باوري الهي كه مي گويد من قاضي خود ودر حقيقت در درون خود مستقر و جوابگو هستم همان بعد مسوليت پذيري است كه به وسيله نماز براي سالك به و جود مي آيد.

سالك گام به گام به اين خود انگيزي نزديك مي شود و پيامبران و سفيران الهي و انسان كامل ومرشد راه راهبر او در كوره راههاي آميزش انگيزه هاي دروني و بيروني مي شوند و تا بدانجا اورا مي برند كه انگيزه هاي بيروني سالك را به خودانگيزي تبديل مي كنند.

 

آنگاه كه سالك دل و انديشه اش را متوجه هدف نمود و به باغ و بوستان هاي مسير بي توجه بود و حتي از واژه ها و معني و ترجمه نماز هم عبور كرد و در يك جهت متمركز شد توفيقات الهي كه همان سرعت سير و لذت و شيريني حيات طيبه است رابه او اهدا مي نمايند.

 

زندگي سالک در اين هنگام رنگي الهي مي گيرد. خلق و خوي او الهي مي شود و حتي اگر در مورد فرزندش مرتكب خطايي كوچك يا سهوي شده باشد از او رضايت مي خواهد. و هنگامي گام در منزل بعدي و شروع نمازي ديگر مي گزارد كه بندگان خدا از او خشنود باشند. و در حال مهرورزي به مردم باشد.

 

فرزانه اي مي گويد:"دنيا همه تاريكي است ، مگر آن كه شوري در ميان باشد. همه شور و دانش ها كرند، مگر آن كه تلاشي در كار باشد، همه تلاش ها بي فرجامند، مگر آن كه عشق در ميان باشد. و عشق بي فرزانگي ديوانگي است."

 

آري سكوي عروج نماز گزار بايد بر پايه هاي شوق انگيز و مقاوم عشق و خرد بنا شده باشد تا بتواند  سفري آرامش بخش و بي اضطراب و دلهره داشته باشد.

 

وآنگاه كه در ژرفاي وجود خويش  حقيقت "الصلوه معراج المومن" رايافت. اگر چه در ميان امواج خشمگين طوفان بلاها و درد و رنج باشد"الله اكبر"آغاز نماز او را بر فراز امواج خواهد نشاند كه " و لذكر الله اكبر "و كشتي طوفان زده زندگي روزمره و عادت و تكرارش بر ساحل آرامش هديه الهي "نماز" به سلامت پهلو خواهد گرفت. و بار و بنه اين كشتي جز زيبايي و عدالت نخواهد بود.

 
ارمغان سالك "الا بذكرالله تطمئن القلوب" به دل و انديشه ديگران نيز هديه مي شود و كالاي پست كينه و تزوير و دروغ و توهم و ستم را از كف مي نهد و دل و روح همراهان و معاشران را شيفته خود مي كند.

و در چنين جامعه اي كه سالك و همراهانش فرودگاهها و موانع متوالي و سهمگين را با استعانت از نماز پشت سر گذاشته اند آدم، آدمي ديگر شده و جهان ، جهاني ديگر .

شادي و غم ٬راحتي و سختي ، تلاش و فراغت، خردورزي و عاطفه و احساس ، مردم ، همه و همه بالهاي خستگي ناپذير پروازشان در سفر به حريم عشق الهي خواهد بود.

 

 

[ یکشنبه ٢۱ اسفند ۱۳۸٤ ] [ ۸:٥٥ ‎ب.ظ ] [ سید محمد عبداللهی ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

از دست و زبان که برآید-کزعهده شکرش به درآید-بنده همان به که زتقصیر خویش-عذر به درگاه خدای آورد-ور نه سزاوار خداوندیش کس نتواند که به جای آورد. ******************************* مطالب صفحات ویژه را دریابید.این مطالب برای پژوهشگران و علاقه مندان به معارف عمیق اسلامی ایجاد شده است. آماده پاسخگویی سوالات دوستان هستیم شماره تلگرام09218305249
موضوعات وبلاگ
بایگانی مطالب
امکانات وب

a