قنوت سپیده دم
پایگاه اختصاصی سید محمد عبداللهی 
قالب وبلاگ
سایت های مفید
پیوندهای مفید

دوستان و همراهان صميمی . به دليل ايجاد تنوع برای برخی دوستان ؛ اين بار مطلب را تغيير می دهيم و ادامه ی بحث روانشناسی را به هفته آينده موکول ميکنيم . 

یکی از شعرای عارف هند می گوید : خداوند آن کس را که دوست دارد ؛ دچار درد و غصه می کند . هر کس را که خداوند برگزیده است ؛ باید با شادی تسلیم فرایند تطهیر شود . چنین فردی باید آماده باشد که از آتش رنجها و سختی ها بگذرد و مانند طلا ذوب گردد تا تصفیه شده و تطهیر شود . او باید برای عشق خدا مشتاق برخورد با مشقات زندگی و محنتهای آن باشد و با بی احترامی ها و ناملایمات رو به رو شود .

آهنگری را می شناختم که با وجود رنجهای متعدد و بیماریش عمیقا به خدا عشق می ورزید . روزی یکی از دوستانش که اعتقادی به خدا نداشت از او پرسید : تو چگونه می توانی خدایی را که رنج و بیماری نصیبت می کند ؛ دوست داشته باشی ؟ آهنگر سر به زیر فرو آورد و گفت : وقتی می خواهم وسیله ای آهنی بسازم ؛ یک تکه آهن را در کوره قرار می دهم . سپس آن را روی سندان می گذارم و می کوبم تا به شکل دلخواهم در آید . اگر به صورت دلخواهم در آمد ؛ می دانم که وسیله ی مفیدی خواهد بود . اگر نه ؛ آنرا کنار می گذارم . همین موضوع باعث شده است که همیشه به درگاه خدا دعا کنم که : خدایا ! مرا در کوره های رنج قرار بده اما مرا کنار مگذار
                                                    

                                                                          ( جی پی واسوانی )

 

* * * * *

و همان است که  مولای متقیان حضرت علی (ع) در دعای زیبای کمیلش با خدا نجوا می کند که :

فـَهَبنی یا الهی و سیـّدی و مولای و ربـّی ؛ صـَبـَرتُ علی عَذابــِک فـَکـَیفَ  اَصبــِرُ  علی فـِراقـِک

معبودا ! سید من ! مولای من ! پروردگارم ! بر فرض که بر عذابت شکیبایی کنم ؛ جدایی از تو را چگونه تاب بیاورم ؟

هم او که خداوند مشتاق دیدارش است ؛ او که پیامبر در موردش می گوید : الحق مع علی و علی مع الحق ( و حق چیزی نیست جز خداوند بلند مرتبه ) ؛ او که لحظه ای از خداوند جدا نبوده ؛ او که علی ست و دیگر کسی مانند او در تاریخ نبوده و نخواهد بود ؛ او که ... او که اینچنین از فراق خداوند می هراسد و بی شکیب است و بر خود می لرزد و اشک فرو می ریزد ؛ ما چه بگوییم ؟ مایی که به تلنگری آه و ناله و فغانمان بر آسمان می رود که خدا از ما رو گردانده ؛ که خدا کجاست که این همه بی عدالتی بر ما می رود ؛ که خدا کجاست که همه دردها بر من فرو می بارند ؛ که خدا کجاست که ....پس تکلیف ما ناشکیبایان و فراموش کنندگان چیست ؟
خداوندا ! ما را در آتش خشمت بیانداز اما در کوره  غربتت مگداز که هر جا تو با منی ؛ من خوش دلم

[ شنبه ٢۸ آذر ۱۳۸۳ ] [ ۱۱:۱٤ ‎ق.ظ ] [ سید محمد عبداللهی ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

از دست و زبان که برآید-کزعهده شکرش به درآید-بنده همان به که زتقصیر خویش-عذر به درگاه خدای آورد-ور نه سزاوار خداوندیش کس نتواند که به جای آورد. ******************************* مطالب صفحات ویژه را دریابید.این مطالب برای پژوهشگران و علاقه مندان به معارف عمیق اسلامی ایجاد شده است. آماده پاسخگویی سوالات دوستان هستیم شماره تلگرام09218305249
موضوعات وبلاگ
بایگانی مطالب
امکانات وب

a