نماز در قران- سوره حمد(۵)

آيه 5سوره حمد

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ

 

از اينجا گوئى ((بنده )) پروردگار خود را مخاطب ساخته نخست از عبوديت خويش در برابر او, و سـپس از امدادها و كمكهاى او سخن مى گويد: ((تنها تو رامى پرستم و تنها از تو يارى مى جويم )) (اياك نعبد و اياك نستعين ).


در واقع آيات گذشته سخن از توحيد ذات و صفات مى گفت و در اينجاسخن از توحيد عبادت , و توحيد افعال است

 

توحيد عبادت آن است كه هيچ كس وهيچ چيز را شايسته پرستش جز ذات خدا نـدانـيم تنها به فرمان او گردن نهيم , و ازبندگى و تسليم در برابر غير ذات او بپرهيزيم ,

 

توحيد افـعـال آن اسـت كه تنها مؤثرحقيقى را در عالم او بدانيم , نه اينكه دنبال سبب نرويم بلكه معتقد بـاشـيـم هـر سـبـبـى هر تاثيرى دارد به فرمان خداست اين تفكر و اعتقاد انسان را از همه كس و همه موجودات بريده و تنها به خدا پيوند مى دهد.

 

پيام ها :

 

1-    ابتدا بايد بندگى خدا كرد، آنگاه از او حاجت خواست. «نعبد، نستعين»


2- بندگى، تنها در برابر خداوند رواست نه ديگران. «
ايّاك»


3- قوانين حاكم بر طبيعت محترم است، ولى اراده‏ى خداوند حاكم وقوانينِ طبيعى، محكوم هستند. لذا فقط از او كمك مى‏خواهيم. «
ايّاك نستعين»


4- گر چه عبادت از ماست، ولى در عبادت كردن نيز نيازمند كمك او هستيم. «
ايّاك نعبد و ايّاك نستعين»


5 - چون خداوند بيشترين لطف را بر ما كرده، ما بهترين تذلّل را به درگاهش مى‏بريم. «
الرّحمن الرّحيم ايّاك نعبد»


6- «
ايّاك نعبد و ايّاك نستعين» يعنى نه جبر است و نه تفويض. چون مى‏گوييم: «نعبد» پس داراى اختيار هستيم و نه مجبور. وچون مى‏گوييم: «نستعين» پس نياز به او داريم و امور به ما تفويض نشده است.


7- عبادت، مقدمّه و وسيله‏ى استمداد است. ابتدا عبادت آمده آنگاه استمداد. «
ايّاك نعبد و ايّاك نستعين»


8 - شناخت خداوند و صفات او، مقدمّه دست‏يابى به توحيد و يكتاپرستى است. «
ربّ العالمين، الرّحمن الرّحيم، مالك يوم الدّين، ايّاك نعبد»


9- از آداب دعا و پرستش اين است كه انسان خودرا مطرح نكند و خود را در حضور خداوند احساس كند. «
ايّاك نعبد...»


10- توجّه به معاد، يكى از انگيزه‏هاى عبادت است. «
مالك يوم الدّين ايّاك نعبد»



موضوعات مرتبط:
برچسب‌ها:
[ شنبه ٩ تیر ۱۳۸٦ ] [ ۱٠:٠۱ ‎ق.ظ ] [ سید محمد عبداللهی ]