کسانی که نماز نمی‌خوانند نیز نیازها و اهداف‌شان برآورده می‌شود

کسانی که نماز نمی‌خوانند نیز نیازها و اهداف‌شان برآورده می‌شود؛ علت اینکه یک فرد مسلمان واجب است نماز‌های 5 گانه را بخواند چیست؟ چون عده‌ای فکر می‌کنند می‌توانند مثل بعضی‌ها نماز نخوانند

حکمت و آثار نماز از جنبه‌های گوناگون یک مقوله است – برآورده شدن برخی از نیازهای مخلوقات و از جمله انسان، یک مقوله‌ی دیگری است و گمان برخی مبنی بر این که می‌توانند برخی از نمازها را به جا نیاورند و یا مثل بعضی‌ها، اصلاً نماز نخوانند، یک مقوله‌ی دیگری می‌باشد. حال به کدام یک باید پاسخ داد؟ وقتی اینگونه سؤالات و موضوعات متفاوت را به هم می‌آمیزند، یا صرفاً خلط مبحث می‌کنند و یا اصلاً دنبال پاسخ نیستند و سفسطه می‌کنند، و در هر دو حال، به پاسخ روشنی نمی‌رسند.

برآورده شدن نیاز:

همین که می‌گویند: «برآورده شدن نیازها»، یعنی اقرار و اذعان دارند که بشر نیازمند است، لذا حتماً رفع نیاز را از "غیر" می‌خواهد، چون اگر خودش می‌توانست که دیگر نیازمند نمی‌شد. پس اگر از خدا نخواست، حتماً از غیر خدا می‌خواهد، و این همان شرک است. یعنی جهالت محض، یعنی پرستش و بندگی در برابر نیازمندی چون خود و یا حتی کمتر و نیازمندتر از خود!

نیازهای بشر نیز بسیار متعدد، متفاوت و گوناگون می‌باشد و بسیار بیشتر از سایر جانداران؛ چنان که از یک سو، مانند هر حیوان دیگری، نیاز به تنفس، خوردن، آشامیدن، مسکن (مکان)، تولید مثل و ...، دارد؛ و از سوی دیگر نیازهایی چون: روحی، روانی، شناختی، علمی، عاطفی، ولایی، تربیتی، رفتاری، قانونی و ... جهت رشد، کمال و تعالی خود دارد.

پس تمامی مخلوقات نیازمند هستند و خالق کریم و ربّ العالمین، برخی از نیازهای آنان را برآورده می‌سازد و انسان نیز از این قاعده مستثنا نمی‌باشد. از این رو، نه تنها نفرمود که اگر کسی نمازهای پنج‌گانه خود را به جا نیاورد، هیچ کدام از نیازهایش را نمی‌دهم، بلکه فرمود: به اهل دنیا و خواهان دنیا، منکران و قهر کرده‌ها با خدا و قیامت و با تداوم خوشایند و مطلوب زندگی خودشان در حیات اخروی، کمی بیشتر از متاع دنیا می‌دهم، تا در همان ظلماتی که می‌خواهند غرق شوند.

*- نتیجه آن که آدمی نیازهای گوناگونی دارد که برخی از آنها را چون جنبه‌ی مادی و حسی دارد، می‌شناسد و برخی دیگر را (اعم از مادی و غیر مادی) نمی‌شناسد؛ که پروردگار حکیم، به او شناسانده است، به ویژه نیازهای انسانی و تحقق آرزوی ارتقا و کمال انسانی‌اش. پس باید بداند که هیچ کدام از این نیازها، بدون نماز نه شناخته و خواسته می‌شود و نه برآورده می‌گردد.

نماز:

اگر چه نماز، راز و نیاز‌های عارفانه و عاشقانه با معشوق است، و اعلام مواضع در شناخت و اعتقاد می‌باشد و صلاة، رشته "وصل" است، بنا بر این سبب می‌شود که انسان نیازهای اصلی خود را به یاد آورد، به برآورنده‌ی حقیقی آن رجوع کند و با اقرار به « إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ »، تمامی نیازهای مادی و معنوی را در یک جمله‌ی « اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ » بیان نماید و شناخت، درک و بصیرت خود را از راه مستقیم، با جمله‌ی «صِرَاطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلَا الضَّالِّینَ» ترسیم نماید، اما نماز، فقط ارائه‌ی فهرست نیازهای اندک مادی و حیوانی شناخته شده توسط هر شخصی و برای برآورده شدن آنها نیست که گفته شود، نیازهایی از بی‌ایمان‌ها و ... نیز داده می‌شود، پس چرا باید نماز خواند؟! نماز به عبادت معبود بر می‌گردد، نه به رفع چند نیاز مادی که در جماد، گیاه و حیوان نیز وجود دارد. اگر چه همه نیازهای تمامی مخلوقات را خداوند منّان برآورده می‌نماید.

نماز، تکبیر، تهلیل و تسبیح است. نماز "معراج" است، نماز حضور "عبد" در محضر "معبود"، و مُحبّ در برابر محبوب و دیدار عاشق با معشوق است، نه صرفاً وسیله‌ای برای درخواست عدس و حلوا و سلوا (مثل قوم یهود).

چرا مسلمان باید اقامه نماز کند؟

مسلمان از همان جهت که مسلمان و تسلیم امر خداست، باید اقامه نماز نماید. او می‌داند که خداوند علیم و حکیم او را آفریده و به تمامی حالات، شرایط، نیازها، منافع و مضار او علیم و خبیر است؛ پس اوست که با معارف و احکامش، انسان را هدایت می‌نماید و بایدها و نبایدهای او را که مطابق با حقایق و نظام خلقت است، تبیین و ابلاغ می‌نماید.

مسلمان می‌داند که هویت و شخصیت او، با معبود، محبوب، مقصود و مقصدش شکل گرفته و تعریف می‌شود، پس می‌داند که فراموشی خدا، به مثابه‌ی فراموش کردن خودش است و می‌داند که خداوند متعال، نماز را برای توجه، یاد و اتصال مدام قرار داد و فرمود:

« إِنَّنِی أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِی وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِکْرِی » (طه، 14)

ترجمه: در حقیقت منم؛ من الله هستم، معبودی جز من وجود ندارد، پس مرا بندگی کن و برای یاد من، اقامه نماز کن.

گمان‌های باطل:

بسیاری در این دنیا، کافر و مشرک و منافق هستند – بسیاری بی‌دین هستند – بسیاری مسلمان نیستند – بسیاری مسلمان هستند، اما اهل نماز نیستند که به آنان «تارِکُ الصَلوة» نیز گفته می‌شود – بسیاری اهل نماز هستند، اما تنبل هستند که به آنان «کاهِل الصَلوة» نیز گفته می‌شود – بسیاری نماز می‌خوانند، اول وقت و به جماعت هم می‌خوانند، اما از روی عادت و یا برای ریا و فریب دیگران می‌باشد و برخی نیز برای اطاعت، عبادت، وصل و معراج نماز می‌خوانند؛ اما آنان که گمان می‌کنند «می‌توانند برخی از نمازها را نخوانند، یا مثل بعضی اصلاً نماز نخوانند»، به طور کلی، خدا و خودشان و معاد را نمی‌شناسند و باور ندارند؛ اصلاً اسلام را قبول ندارند که حالا نمازش را قبول داشته باشند، و اگر به حسب ظاهر قبول داشته باشند نیز دانسته یا ندانسته، بر اساس گمان باطل خود، دین‌سازی هم می‌کنند و از طرف خداوند متعال، شرع و احکام وضع می‌کنند!

مبنای این گمان آنها چیست؟ آیا خدا فرموده که می‌توانید برخی از نمازهای پنج‌گانه را نخوانید یا اصلاً نماز نخوانید؟ آیا به آنها وحی جدیدی رسیده است؟ آیا کتاب و شرع جداگانه‌ای از ناحیه‌ی خداوند متعال، در اختیار آنان گذارده شده است، یا آن که ضمن نادانی و تنبلی و توجیه، به خدا و رسول صلوات الله علیه و آله، کتاب و شرع مقدس اسلام، افترا نیز می‌بندند؟! پس، خطاب به هر دو گروه، فرمود:

أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ * پس آیا مؤمنان را همچون مجرمان قرار می‌دهیم؟!

مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ * شما را چه می‌شود؟! چگونه داوری (حکم) می‌کنید؟!

أَمْ لَکُمْ کِتَابٌ فِیهِ تَدْرُسُونَ * یا کتابی دارید که از آن درس می‌خوانید (از آن می‌آموزید)؟!

إِنَّ لَکُمْ فِیهِ لَمَا تَخَیَّرُونَ * که آنچه را شما انتخاب می‌کنید، از آن شماست (همه چیز آنگونه باشد که شما می‌خواهید)؟!

أَمْ لَکُمْ أَیْمَانٌ عَلَیْنَا بَالِغَةٌ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ إِنَّ لَکُمْ لَمَا تَحْکُمُونَ * یا اینکه عهد و پیمان مؤکّد و مستمرّی تا روز قیامت بر ما دارید که هر چه را حکم کنید برای شما باشد؟! (دنیا و آخرت آن گونه باشد که شما می‌خواهید، احکام آن گونه باشد که شما می‌پسندید، نتیجه کار آن چنان باشد که شما دوست دارید و ...)

توان‌ها و مجازها:

برخی، «ما می‌توانیم» را با ما «مجاز هستیم»، اشتباه گرفته و به مثابه‌ی یک دیگر قلمداد نموده‌اند! آدمی به حسب اختیاری که خداوند متعال در برخی از امور به او داده، خیلی کارها می‌تواند بکند، اما دلیل نیست که بر انجام آنها مجاز نیز باشد.

مثل: در مثل می‌گویند (اصلاح شده): فردی از عالمی پرسید: «آیا من می‌توانم اموال دیگران را سرقت کنم؟ عالِم بر آشفت و گفت: خیر آقا، این حرام است، نمی‌توانی و نمی‌شود چنین کنی! او گفت: اما من توانستم چنین کنم و کردم و شد!»

آری، انسان می‌تواند ظلم، فساد و جنایت نماید، اما "مجاز" نیست – می‌تواند خود یا دیگری را بکُشد، اما مجاز نیست – می‌تواند مال مردم را سرقت کند، اما مجاز نیست. انسان حتی می‌تواند "کفر، شرک و نفاق" ورزد، اما مجاز نیست.

ندیدید برخی آیه « لَا إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ » را به مثابه‌ی "مجاز" بودن بر بی‌دینی گرفته‌اند، در حالی که آیه می‌فرماید: شما را مجبور نکردم، چون راه رشد از راه ضلالت را برای‌تان معلوم کردم، بنابر این ... .

 



تاريخ : شنبه ۳ مهر ۱۳٩٥ | ۸:٠٢ ‎ب.ظ | نویسنده : سید محمد عبداللهی | دیدگاه شما ()

نقش بستن نام الله بر روی درخت و میوه و حیوان و ...

آیا عکس هایی از نقش بستن نام الله بر روی درخت و میوه و حیوان و ... وجود دارد، معجزه محسوب می شود؟



اولا باید توجه کنیم که در اسلام، جایگاه معرفتی معجزه، با جایگاه معرفتی معجزه در دینی مثل مسیحیت متفاوت است. در مسیحیت معجزه را دلیل وجود خدا قرار می دهند. اما در اسلام، معجزه برای اثبات وجود خدا استفاده نمی شود.  بلکه هر کس پس از شناخت توحید و نبوت عامه، برای تشخیص پیامبر واقعی از پیامبران دروغگو، محتاج معجزه است. چون معجزه بیانگر ارتباط خاص بین یک شخص با خدای متعال است که به خاطر آن ارتباط می تواند به انجام کاری بپردازد که دیگران و با نیروی مخلوقات قادر به انجام آن نیستند. بنابراین اصولا معجزه را برای اثبات خدا به کار نمی گیریم. و اثبات خدا، دلایلی دیگر دارد که پیش از رسیدن به معجزه، آنها را یافته ایم و با آن وجود خدا برایمان اثبات شده است. حال که جایگاه معجزه واقعی و صد در صد چنین است، مطالب مشکوک که اصلا نمی توانند برای اثبات خدا، مورد اهتمام و توجه باشند.

ثانیا اگر منظور از معجزه معنای اصطلاحی آن نباشد (قدرت نمایی بنده ای خاص برای اثبات رسالتش) و منظور از آن، دیدن مظاهر و آیات الهی به نحو عام است، آنچه روشن است اینکه جای جای هستی؛ معجزه و آیت الهی است. از درختی که پس از توقف حیات در زمستان دوباره در بهار جان می گیرد، تا خورشیدی که به صورت منظم طلوع و غروب می کند و فواید بی پایانش را نصیب ما می کند. قطعا هر کدام از مخلوقات در منظر انسان آگاه، آیت و نشانه ای است که با دیدن آن می توان به یاد خدای متعال افتاد.


برگ درختان سبز پیش خداوند هوش

هر ورقی دفتریست معرفت کردگار

به صحرا بنگرم صحرات بینم

به دریا بنگرم دریات بینم

به هر جا بنگرم کوه و در و دشت

نشان از قامت رعنات بینم

و این حقیقتی است که سرمایه های ادبی ما مشحون از آن است.

ثالثا بسیاری از عکس هایی که به عنوان معجزه ثبت نام الله یا نظیر آن، پخش می شود، به نوعی توام با اغراض فاسد می باشند.

مثلا کسی با کلک یا به صورت واقعی ادعای حک شدن نام الله را بر روی گوساله خود می کند، و بعد از این طریق برای خود کاسبی راه می اندازد!

یا کسی با فتوشاپ و دستکاری عکس ها، عکسی جعلی ساخته و پس از تمجید مردم ساده نسبت به آن، شروع به تمسخر اعتقادات نموده و بیانات عوامانه را دست مایه حمله به عقاید اصیل قرار می دهند.


یا آنکه معاندان و دشمنان دین، با ارائه نظایری برای این گونه عکس ها، به تمسخر متدینان می پردازند. و ...

و حتی اگر غرض فاسدی نیز در کار نباشد، بسیاری از این گونه عکس ها، توام با نوعی سادگی می باشد که نقش خیالات خود را در امور خارجی می بیند. و در این صورت باید پرسید، بین این نوع نگاه های خیالی با کسانی که از تصورات خیالی خود نظیر فال قهوه و ... در می آورند، چیست؟

این در حالی است که دین هیچ گونه نیازی به این نوع دلیل ندارد. و اعتقادات دینی بسیار مستحکم تر از آن است که محتاج این نوع مطالب باشد.

بنابراین آنچه می توان گفت اینکه انسان می تواند هر امری را بهانه ای برای ذکر و یاد خدا قرار دهد. در عین اینکه توجه داشته باشد، دین اصیل برای اثبات مطالب خود دلایل بسیار مستحکمی دارد و نباید مطالب سست را به عنوان دلیل آن ذکر کرد.



تاريخ : چهارشنبه ۳۱ شهریور ۱۳٩٥ | ۱۱:٠۸ ‎ب.ظ | نویسنده : سید محمد عبداللهی | دیدگاه شما ()

چگونه می‌شود کسانی را که نماز نمی‌خوانند، متقاعد کرد که نماز بخوانند؟!

 

 

Image result for ‫پاسخ سوال نماز‬‎

چگونه می‌شود کسانی را که نماز نمی‌خوانند، متقاعد کرد که نماز بخوانند؟!

 

 

نمی‌شود یک راه کار مشخص و یک دستورالعمل واحدی برای همگان ارائه داد، چرا که نه افراد یکسان و عین هم هستند و نه علت انجام یا ترک کارهای متفاوت در همگان مشابه می‌باشد. مگر تمام کسانی که نماز می‌خوانند، به یک علت نماز می‌خوانند که تمامی کسانی که نماز نمی‌خوانند، به یک علت باشد. برخی از اهل نماز، برای عبادت و قرب الی الله نماز می‌خوانند – برخی عاشق خدا و عبادت او و از جمله نماز هستند – برخی دیگر از روی ترس نماز می‌خوانند – برخی دیگر از روی عادت نماز می‌خوانند ... و بالاخره حتی برخی از روی ریا و فریب‌کاری نماز نمی‌خوانند. پس علل نماز نخواندن نیز در هر کسی متفاوت است و تا آن علت برطرف نشود، نماز نخواهد خواند. به عنوان مثال:

●- برخی خدا را قبول ندارند، پس نماز نیز نمی‌خوانند؛

●- برخی دیگر خدا را به عنوان خالق (مبدأ آفرینش) قبول دارند، اما معاد و بازگشت به سوی او را قبول ندارند؛

●- برخی، هر دو را قبول دارند، اما اسلام را قبول ندارند (مانند پیروان ادیان الهی)؛

●- برخی، خدا، معاد و اسلام را قبول دارند، اما آنقدر مشغول دنیا و سرگرمی‎هایش هستند که یاد خدا را فراموش می‎کنند.

●- برخی دیگر، کار لغو و بیهوده را بیشتر دوست دارند؛ حاضرند روزی چند ساعت، در فضای مجازی سیر کنند، صدها پیام را دریافت کرده و ده‌ها پیام برای دیگران شناس یا ناشناس بفرستند ... ، اما حاضر نیستند که در شبانه روز، حداکثر 20 دقیقه وقت، برای راز و نیاز با خدایشان بگذارند!

●- برخی جاهل (بی‌خرد) و نادان هستند – برخی خوب هم می‌دانند، اما لجاج و عناد دارند – برخی دیگر، هیچ یک از این مشکلات را ندارند، اما بسیار تنبل هستند و ... .

***- بنابر این، شرط اول در هر تذکر و تبلیغی، "مخاطب شناسی" می‌باشد. باید او و مشکلش را شناخت، و شرط دوم، ورود از راه مناسب و متذکر نمودن اوست. اما فراموش نکنیم که هیچ کدام از این امور، علت قطعی برای ایمان یا نماز خواندن و به طور کلی هدایت کسی نمی‌شود؛ چرا که هادی فقط خداوند متعال است، اوست که مؤمن را از ظلمات به نور هدایت می‌کند؛ و برای ما هزاران هزار، علل ناشناخته‌ی دیگر باقی می‌ماند. لذا ما فقط می‌توانیم با بصیرت، درایت، گفتار نیکو، نصیحت، موعظه، تبلیغ، تدریس و تذکر، روشنگری نماییم؛ اما نتیجه در اختیار ما نمی‌باشد. چنان که به پیامبرش نیز فرمود: تو نمی‌توانی هر کس را که تو دوست داشته باشی هدایت نمایی.

«إِنَّکَ لَا تَهْدِی مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَکِنَّ اللَّهَ یَهْدِی مَن یَشَاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَ» (القصص، 56)

ترجمه: در حقیقت تو هر که را دوست دارى نمى‏توانى هدایت کنى لیکن خداست که هر که را بخواهد راهنمایى مى‏کند و او به راه‏یافتگان داناتر است.

نماز:

نماز، حکمت و آثار دارد؛ هر چند که اگر مسلمانی با آن آشنا نباشد نیز باید جهت اطاعت امر، نمازش را به موقع اقامه نماید.

حکمت اصلی‌اش، همان "یاد خداست"، چنان که به حضرت موسی علیه السلام فرمود: « إِنَّنِی أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِی وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِکْرِی - همانا من "اللّه" هستم؛ معبودی جز من نیست! مرا بپرست، و نماز را برای یاد من بپادار / طه، 14 ».

وقتی گفته می‌شود که "کاری" برای رسیدن به "هدفی" می‌باشد، معلوم می‌شود که اصل و بالاتر از آن کار، همان هدف از انجام آن است؛ لذا از آیه‌ی فوق معلوم می‌شود که "یاد خدا" و فراموش نکردن او و روز ملاقات، اصل و هدف است. تلاوت قرآن کریم، حلال و حرام و تمامی احکام و عبادات نیز برای همان زنده نگهداشتن و استمرار یاد خداست که سبب رشد و قرب می‌گردد؛ چنان که فرمود:

« اتْلُ مَا أُوحِیَ إِلَیْکَ مِنَ الْکِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْکَرِ وَلَذِکْرُ اللَّهِ أَکْبَرُ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ » (العنکبوت، 45)

ترجمه: آنچه را از کتاب (قرآن کریم) به تو وحی شده تلاوت کن، و نماز را برپا دار، که نماز (انسان را) از زشتی‌ها و گناه بازمی‌دارد، و یاد خدا بزرگتر است؛ و خداوند می‌داند شما چه کارهایی انجام می‌دهید!

نتیجه:

در نتیجه، کسی که خدا را نمی‌شناسد، قبول ندارد، و یا توجه ندارد و یا به خاطر مشغله‌های دیگری که نزد او محبوب‌تر است، فراموش کرده است، نماز هم نمی‌خواند.

از این رو، راه‌کار اولیه و اصلی، این است که یاد خدا را در خود و دیگران زنده کنیم؛ و البته بهترین روش نیز این است که خود و دیگران را متوجه "محبت، لطف و رحمت الهی" به خودمان نماییم.

"محبت" اصل و ریشه است، چنان که فرمود: « قُلْ إِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِی ... - بگو اگر خدا را دوست دارید، از من تبعیت کنید / آل‌عمران، 31».

Image result for ‫جلوه های نماز‬‎

نکته - متقاعد کردن دیگران:

آنقدر کفار ژست روشنفکری - بی‌قیدها، ژست عقل و منطق - و اهل فسق و فجور، ژست مدرنیسم و پست مدرنیسم گرفتند؛ که ما گمان می‌کنیم که لابد هر کسی که از اعتقادات درستی برخوردار نبود، و یا بی‌قید و لاابالی بود، لابد با دلایل منطقی و متقاعد کننده‌ای مواجه نگردیده است و اگر بشناسد، حتماً ایمان آورده و عمل صالح را پیشه می‌نماید!

اما، اصلاً چنین نیست. مگر برای کفر و یا فساد و لاابالی‌گری‌ها و بی‌قیدی‌های خود، دلایل فلسفی و منطقی و متقاعد کننده‌ای به دست آورده‌اند؟! خیر؛ بلکه بسیاری می‌دانند، اما نمی‌خواهند.

مکرر بیان شد که "هر چند آدمی شناخت حاصل می‌کند، اما الزاماً در پی آن چه برایش شناخته شد نمی‌رود، بلکه در پی آن چه دوست دارد می‌رود" – یا به بیانی دیگر: "آدمی الزاماً در پی معروف نیست، بلکه در پی محبوب است".

مگر ابلیس لعین، خدا را نمی‌شناخت؟ مگر بلعم باعور از مؤمنان و مستجاب الدعوة نبود؟ مگر سامری گوساله‌ساز، خودش از عرفای به نام قوم موسی علیه السلام نبود؟! مگر فرعون نمی‌دانست که خودش "اله و ربّ" نیست؟! پس سارق نمی‌داند که دزدی بد است؟! مگر ظالم، نادرستی ظلم را تشخیص نمی‌دهد و ظلمی که به دیگران می‌کند را نسبت به خودش نیز روا می‌دارد؟!

پس، هرگز گمان نکنید که همیشه با یک عده انسان‌های دانشمند و فرهیخته‌ای طرف هستید که نمی‌دانند و اگر چند دلیل منطقی و محکم بشنوند، قبول می‌کنند و ایمان می‌آورند!

اما در عین حال، باید تلاش کرد. باید ابتدا خود، خانواده، بعد خویشان، دوستان و نزدیکتران را و سپس دیگران و عموم را متذکر شد و به حق دعوت نمود. باید به صورت منطقی و متقن، به سؤالات و شبهات آنان پاسخ گفت؛ باید بطلان و پوچی ضدتبلیغ‌ها را آشکار ساخته و انجام وظیفه نمود. این بهترین کلامی است که انسان می‌تواند با گفتار و عمل خود بگوید:

« وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَقَالَ إِنَّنِی مِنَ الْمُسْلِمِینَ » (فصلت، 33)

ترجمه: و کیست خوشگفتارتر از آن کس که به سوى خدا دعوت نماید و کار نیک کند و گوید: «من [در برابر خدا] از تسلیم‌شدگانم [از مسلمانانم»؟

« وَالَّذِینَ یُمَسِّکُونَ بِالْکِتَابِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ إِنَّا لَا نُضِیعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِینَ » (الأعراف، 170)

ترجمه: و آنها که به کتاب (قرآن مجید) تمسّک جویند، و نماز را برپا دارند، (سرانجام نیکو و پاداش بزرگی خواهند داشت؛ زیرا) ما پاداش مصلحان را ضایع نخواهیم کرد!

Image result for ‫جلوه های نماز‬‎



تاريخ : جمعه ٢٦ شهریور ۱۳٩٥ | ٧:٤٠ ‎ق.ظ | نویسنده : سید محمد عبداللهی | دیدگاه شما ()

چگونه از نماز اطاعت کنیم!

عن رسول الله صلى الله علیه و آله :

لا صَلاةَ لِمَن لم یُطِعِ الصَّلاةَ، و طاعَةُ الصَّلاةِ أن تَنهى عنِ الفَحشاءِ و المُنکَرِ .

(میزان الحکمه جلد ششم- صفحه 277- بحار الأنوار : 82/198 )

 

پیامبر خدا صلى الله علیه و آله :

 کسى که از نماز فرمان نبرد نماز نخوانده است و فرمان بردن از نماز باز ایستادن از کار زشت و ناپسند است.

تگ نگاشت ها:

1-"لا"نفی جنس است جنس نماز جز با اطاعت و فرمانبری از حقیقت پیام های نماز تحقق پیدا نمی کند.

2- آنچه موجب تحقق نمازبه معنی حقیقی اش می شود نمازگزاری است نه نمازخوانی، زیرا هر نمازخوانی الزاما عامل و کارگزار پیام نمازی که می خواند نیست.

3- هر اطاعتی دو وجه دارد : وجه ایجابی ، عمل کردن به آن چه فرمانده از فرمانبر می خواهد و وجه سلبی آن که باز ایستادن از همه مواردی است که انجام آن موجبه خدشه دار شدن و از خاصیت افتادن عمل می شود.

4-فلسفه اقامه نماز علاوه بر یاد خداوند، باز ایستادن نمازگزار از گناهان و کارهای زشت و ناپسند است

5-"فحشاء"اشاره به گناهان بزرگ پنهانی و"منکر"گناهان بزرگ آشکار است. یا"فحشاء"گناهان برخواسته از غلبه نیروی شهوت است و"منکر"گناهان برخواسته از نیروی خشم و غضب.

6-  تاثیر اقامه نماز مطلوب در تربیت فردی و اجتماعی و در رشد فرد و جامعه قابل انکار نیست.

7-گوش دل سپردن به طبیب مهربان و حکیم نماز و عمل به نسخه شفا بخش او التیام بخش و مرهم آرام کننده روح و جان در برابر جراحت های گناه و آلودگی است.

8-صحیح بودن نماز در گرو عمل کردن به شرایط و مقدمات و مقارنات نوشته شده در کتب فقهی است و قبول شدن نماز در گروه اجتناب و پرهیز از فحشاء و منکر فردی و اجتماعی است.(گناهان و آلودگی های فرهنگی ، سیاسی ، اقتصادی موجب کم اثر شدن و در مواردی بی اثر شدن نماز می گردد. .(لا صلاة"مقبوله" لمن لم یطع الصلاه)

9-بازدارندگى از گناه جزئى از طبیعت نماز است، از همین رو نماز هر چند سطحی و ناآگاهانه باشد، غیر ممکن است که هیچ گونه تأثیری در نمازگزار نداشته باشد، چرا کسانی که نماز حقیقی نمی‌خوانند و آلوده به گناه هستند؛ اگر همان نماز ناقص و سطحی را نخوانند، از آن هم آلوده‌تر خواهند شد و اگر همین افراد اهتمامشان به نماز بیشتر شود، دوری آن‌ها از گناه بیشتر خواهد شد.

10-علامه طباطبایی در تشریح علت عدم بازدارندگی نماز از گناه در نمازگزاران گفته‌اند: پیدایش صفت بازدارندگی از گناه اثر طبیعى نماز هست ولیکن به نحو اقتضاء، نه به نحو علیت تامه تا تخلف نپذیرد و نمازگزار دیگر نتواند گناه کند، بلکه اثرش به مقدار اقتضاء است، یعنى اگر مانع و یا مزاحمى در بین نباشد اثر خود را مى‏‌بخشد و نمازگزار را از فحشاء باز مى‏‌دارد، ولى اگر مانعى و یا مزاحمى جلو اثر آن را گرفت، دیگر اثر نمى‏‌کند و در نتیجه نمازگزار آن کارى که انتظارش را از او ندارند مى‏‌کند،( مثلاً ممکن است هوا و هوس‏‌هاى درونى شخص مانع تأثیر نماز ‏شوند و آن را از اثر بیندازند، نماز چنین فردی در حد توان خود جلوى دشمن درونى را گرفته و مانع از فحشا و منکر می‌شود، لیکن نفس‌اماره‏‌اش قوى‌تر بوده و مانع از این اثرگذاری می‌شود)، خلاصه یاد خدا و موانعى که از اثر او جلو مى‏‌گیرند، مانند دو کفه ترازو هستند، هر وقت کفه یاد خدا چربید، نمازگزار گناه نمى‏‌کند و هر جا کفه آن موانع چربید کفه یاد خدا ضعیف مى‏‌شود و نمازگزار از حقیقت یاد خدا منصرف مى‏‌شود و گناه را مرتکب مى‏‌شود.( تفسیر المیزان، موسوى همدانى سیدمحمدباقر، قم، دفتر انتشارات اسلامى جامعه‏ مدرسین حوزه علمیه قم‏، 1374 ش، پنجم، ج‏16، ص 201)

11-جامعه ی پر از دو رویی و نفاق و چاپلوسی،تهمت و افتراها ، دزدی های ریز و درشت، نزاع های خانمان برانداز سیاسی، بدبینی و حسادت ها، دروغ و نیرنگ جامعه ای عاری و تهی از حقیقت نماز است ،اگر چه همه نوبت ها در مساجد و ادارات ،نماز به جماعت گزارده شود. صدها کتاب و فیلم و کار فرهنگی در باره اهمیت آن تولید و منتشر گردد.چون اصل اطاعت از فرمان نماز است.

12-فرمانبری از نماز مقبول اطاعت از ولایت انسان کامل در هر زمان است.زیرا انسان کامل هادی و مهتدی به صراط مستقیم است و راههای دیگر گمراهی و یا مورد خشم الهی است.

13-فرمانبری از نمازمقبول،پذیرش ولایت الله بر بشریت و نه گفتن به طاغوت است.

 

Image result for ‫آیت الله حق شناس‬‎

آیت الله حق شناس :

"در مجمع‌ البیان از رسول‌الله(ص) نقل می‌فرماید: «لا صلوة لمن لم یطع الصلاة و طاعه الصلاة أن ینتهی عن الفحشاء و المنکر»، اگر غیبت بکنید، عمل بد بکنید، نظر به نامحرم بکنید، شما اطاعت از نماز نکرده‌اید، «لا صلاة» یعنی نمازش نماز نیست؛ اطاعت خود نماز آن است که نهی آن را که از فحشا و منکر است به کار ببندید. پروردگار می‌داند که شما نماز و ذکر او را چطور در خارج به جا می‌آورید و إنشاءالله همه شما را بر وفق کردار و عمل خودتان پاداش خواهد داد، خوب!"(به نقل از سایت فرهنگ نیوز)

با ما در تلگرا م همراه شوید



تاريخ : سه‌شنبه ۱٦ شهریور ۱۳٩٥ | ۸:٥٤ ‎ب.ظ | نویسنده : سید محمد عبداللهی | دیدگاه شما ()

همکاران پیش دبستانی!

همکاران ارجمند پیش دبستانی نواحی 2و4 قم

با سلام و عرض ادب

لطفا برای مشاهده سوالات آزمون جامع و دریافت متن جزوه کلاسی با عنوان

" درس نامه پرورش حس مذهبی در کودکان" به همین صفحه مراجعه فرمایید.

در صورت هرگونه سوال می توانید در بخش دیدگاه شما در همین وبلاگ یا به صفحه شخصی اینجانب"سید" در تلگرام با لینک زیر مراجعه و پاسخ خود را دریافت کنید.

https://telegram.me/joinchat/BHt4XjvpNImqQlRDcjxvNQ



تاريخ : شنبه ٦ شهریور ۱۳٩٥ | ۸:٠٧ ‎ب.ظ | نویسنده : سید محمد عبداللهی | دیدگاه شما ()